Ułatw sobie naukę, zmień czcionkę!

Anatomy Insight |  Comic  Sans | Lexend

Kość Łokciowa

Kość łokciowa jest kością przyśrodkową przedramienia (przebiega równolegle do kości promieniowej). Jej koniec bliższy jest rozbudowany i bierze udział w tworzeniu stawu łokciowego. Występuje tu wcięcie bloczkowe o kształcie litery C, które łączy się z bloczkiem kości ramiennej. Wcięcie to utworzone jest przez wyrostek łokciowy, tworzący szczyt łokcia, oraz wyrostek dziobiasty, stanowiący jego dolną część.

Poniżej wyrostka dziobiastego znajduje się guzowatość kości łokciowej, będąca miejscem przyczepu mięśni. Na powierzchni bocznej znajduje się wcięcie promieniowe, gdzie głowa kości promieniowej łączy się, tworząc staw promieniowo-łokciowy bliższy.

Trzon kości łokciowej przebiega ku dołowi i stopniowo się zwęża. Na jego powierzchni bocznej znajduje się brzeg międzykostny, do którego przyczepia się błona międzykostna łącząca kość łokciową z promieniową.

Koniec dalszy kości łokciowej składa się z niewielkiej głowy oraz wyrostka rylcowatego, który stanowi miejsce przyczepu więzadeł i stabilizuje staw promieniowo-łokciowy dalszy.

Poniżej głowy znajduje się szyjka, a następnie guzowatość kości promieniowej  (chropowata, owalna wyniosłość stanowiąca miejsce przyczepu mięśni).

Trzon kości promieniowej jest lekko wygięty i poszerza się ku końcowi dalszemu. Na jego powierzchni przyśrodkowej znajduje się brzeg międzykostny, do którego przyczepia się błona międzykostna łącząca ją z kością łokciową.

Kość promieniowa posiada trzy powierzchnie i trzy brzegi, a jej budowa umożliwia obracanie się wokół kości łokciowej podczas ruchów przedramienia.

Koniec dalszy kości promieniowej jest rozbudowany i odgrywa kluczową rolę w tworzeniu stawu nadgarstkowego. Posiada powierzchnię stawową dla kości nadgarstka.

Po stronie przyśrodkowej znajduje się wcięcie łokciowe, które łączy się z głową kości łokciowej, tworząc staw promieniowo-łokciowy dalszy. Po stronie bocznej występuje wyrostek rylcowaty (spiczasta wyniosłość stanowiąca miejsce przyczepu więzadeł stabilizujących nadgarstek). Wyrostek ten sięga niżej niż odpowiedni wyrostek kości łokciowej, co ogranicza nadmierne ruchy boczne ręki.